شمص الدابة : درخت ستور را به چوب تا شتاب رود . تشميع ( tacmi ' ) م . ع . شمعه : بر بازى انگيخت او را و بازى كنانيد . و شمع الثوب : غوطه داد جامه را در موم گداخته . تشميل ( tacmil ) م . ع : دامن برچيدن و شتافتن . و صاحب چادر مشمل شدن . تشميم ( tacmim ) م . ع . بوئيدن . تشن ( tacan ) و تشن ( tecan ) ا . پ . چاكشو كه دانه ايست نرم و سياه و لغزنده و از عدس بزرگتر و در داروهاى چشم به كار برند . تشنج ( tacannoj ) م . ع . در كشيده و ترنجيده شدن پوست يق تشنج جلده اى تقبض . تشنج ( tacannoj ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ترنجيدگى و دركشيدگى و پيچش . تشنع ( tacanno ' ) م . ع . كوشيدن ستور و جز آن در رفتار يق تشنع البعير اى عدا عدوا شديدا . و آماده شدن جنگ را و چيره شدن يق تشنعه اى علاوه و قهره . و بر اسب سوار شدن . و سلاح در پوشيدن . و غارت پراكنده كردن . و كهنه و پاره شدن جامه . تشنف ( tacannof ) م . ع . گوشواره نهاده شدن يق شنفت الجارية تشنيفا فتشنفت هى . تشنك ( tacnak ) ا . پ . با فوخ و آنجاى از پيش سر كه در كودكى نرم و جهنده مىباشد . تشنگى ( tecnegi ) ا . پ . عطش و آب طلبيدن طبيعت . و ميل بنوشيدن آب داشتن . تشنن ( tacannon ) م . ع . در كشيده و ترنجيده شدن . و كهنه گرديدن مشك . و فرا گرفتن . و خشك شدن اندام بر استخوان از پيرى . تشنه ( tecne ) ص . پ . كسى كه ميل و خواهش نوشيدن آب را دارد و عطشان . و تشنه بودن : ميل به آب كردن و عطش داشتن و ميل به هر چيزى از روى شوق نمودن . و تشنه شدن : آب خواستن و عطش كردن . و تشنهء چيزى بودن اشتياق به چيزى داشتن . تشنه جگر ( tecne - jegar ) ص . پ . كسى كه اشتياق چيزى را داشته باشد . تشنه خون ( tacne - xun ) ص . پ . خونخوار . تشنه دل ( tecne - del ) ص . پ . تشنه جگر . تشنه كام ( tecne - k m ) ص . پ . كسى كه كام وى از تشنگى خشك شده باشد . تشنه لب ( tecne - lab ) ص . پ . عطشان و سوخته لب . تشنيج ( tacnij ) م . ع . ترنجيده ساختن پوست . تشنيح ( tacnih ) م . ع . زشت گفتن به كسى يق شنح عليه : زشت گفت او را . تشنيخ ( tacnix ) م . ع . خرما بن را از خار صاف و پاكيزه كردن يق شنخ نخله تشنيخا . تشنير ( tacnir ) م . ع . شنر عليه : عيب كرد او را و يا شنوانيد عيب او را و رسوا كرد او را . تشنيط ( tacnit ) م . ع . بريان كردن . تشنيع ( tacni ' ) م . ع . نيك زشت كردن و زشت گفتن بر كسى يق شنعه تشنيعا . و زشت شمردن چيزى را . و آشكارا نمودن . و شنعت الناقة : خراميد آن ماده شتر در رفتار . و شنع فى السير : كوشيد در رفتار و شتاب كرد . تشنيف ( tacnif ) م . ع . گوشواره نهادن زن را و آرايش كردن با گوشواره . تشنيق ( tacniq ) م . ع . چوب شنيق را در خانهء كنبت انگبين كردن . و پاره پاره نمودن . و آراستن چيزى را . تشود ( tacavvod ) م . ع . بر آمدن آفتاب و بلند شدن آن . تشوذ ( tacavvoz ) م . ع . عمامه بر سر بسته شدن يق شوذته فتشوذ . و نيز عمامه بر سر خويشتن بستن . تشور ( tacavvor ) م . ع . شرمنده شدن يق شور به و تشور : شرمنده كرد او را پس شرمنده شد . تشوش ( tacavvoc ) م . ع . شوريده شدن كاريق شوشت عليه الامر فتشوش . تشوط ( tacavvot ) م . ع . نيك راندن اسب را تا مانده شود يق تشوط الفرس . تشوف ( tacavvof ) م . ع . آراستن دختر خود را و بر آمدن بر چيزى تا بنگرد . و انتظار چيزى كردن . و سر در وانگريستن چيزى را يق النشاء يتشوفن من الشطوح اى ينظرن . تشوق ( tacavvoq ) م . ع . ظاهر كردن شوق را . و بتكلف آرزومندى كردن . تشؤم ( taca'om ) م . ع . خويشتن را بشام نسبت كردن . و بسوى چپ گرفتن كسى را . و بسوى دست چپ كسى شدن . و فال بد زدن به چيزى ( و يعدى بالباء ) يق تشام القوم به . تشون ( tacavvon ) ا . ع . سبكى عقل و راى . تشوه ( tacavvoh ) م . ع . تشوه شاة : شكار كرد شاة را . و تشوه له : ناشناسا كرد خود را براى او . تشويب ( tacvib ) م . ع . نرم راندن . و دفع كردن يق شوب عنه تشويبا .